Bitwa Warszawska rozpoczęła się 13 sierpnia walką o przedpole stolicy.
Ostatecznie polscy żołnierze, za cenę wielkich strat, utrzymali Radzymin i inne miejscowości.
14 sierpnia działania zaczepne na linii Wkry podjęła 5. Armia gen. Władysława Sikorskiego, mająca przeciw sobie siły sowieckiej IV i XV armii. W zaciekłej walce pod modlińską twierdzą wyróżniała się m.in. 18. Dywizja Piechoty gen. Franciszka Krajewskiego.
Ciężkie boje, zakończone sukcesem, miały miejsce również pod Pułtuskiem i Serockiem.
16 sierpnia gen. Sikorski śmiałym atakiem zdobył Nasielsk.
Jednym z ważnych fragmentów Bitwy Warszawskiej było zdobycie 15 sierpnia przez kaliski 203. Pułk Ułanów sztabu 4. armii sowieckiej w Ciechanowie, a wraz z nim – kancelarii armii, magazynów i jednej z dwóch radiostacji, służących Sowietom do utrzymywania łączności z dowództwem w Mińsku.
Szybko podjęto decyzję o przestrojeniu polskiego nadajnika na częstotliwość, dzięki czemu druga z sowieckich radiostacji nie mogła odebrać rozkazów. Warszawa na tej samej częstotliwości nadawała przez dwie doby teksty Pisma Świętego.
Brak łączności praktycznie wyeliminował 4. Armię z bitwy o Warszawę.
Faza obronna Bitwy Warszawskiej trwała do 16 sierpnia, kiedy to, dzięki działaniom marszałka Piłsudskiego, nastąpił przełom.
Dowodzona przez niego tzw. grupa manewrowa, w skład której wchodziło pięć dywizji piechoty i brygada kawalerii, przełamała obronę bolszewicką w rejonie Kocka i Cycowa, a następnie zaatakowała tyły wojsk bolszewickich nacierających na Warszawę. Tuchaczewski musiał wycofać się nad Niemen.
Ostateczną klęskę bolszewicy ponieśli pod Osowcem, Białymstokiem i Kolnem.
Według nowej koncepcji polska grupa uderzeniowa zgromadziła się nad Wieprzem, między Dęblinem a Chełmem.
Linię obrony (liczącą ok. 800 km) Piłsudski podzielił na trzy fronty, przydzielając dowództwo generałom: Józefowi Hallerowi (Front Północny – obrona Warszawy), Edwardowi Rydzowi-Śmigłemu (Front Środkowy – uderzenie na armię Tuchaczewskiego) i Wacławowi Iwaszkiewiczowi (Front Południowy). Po starciach pod Stanisławowem, Łosicami i Sławatyczami, siły polskie znalazły się na linii Wyszków-Stanisławów-Drohiczyn-Siemiatycze-Janów Podlaski-Kodeń.
W tym czasie 5. Armia gen. Sikorskiego, wiążąc przeważające siły sowieckie nacierające na nią z zachodu, przeszła do natarcia w kierunku wschodnim, zdobywając Pułtusk i Serock. Zwycięska Bitwa Warszawska określana jest „cudem nad Wisłą” i zaliczana jest do osiemnastu najważniejszych bitew w historii ludzkości.
Święto Wojska Polskiego jest jednym z najważniejszych świąt państwowych. Co roku celebrujemy je 15 sierpnia, na pamiątkę Bitwy Warszawskiej z sowietami, która miała miejsce w 1920 roku. Bitwa ta, była kluczowa dla niepodległości Polski i powstrzymała ofensywę bolszewicką na Zachodnią Europę.
Ta data jest też dniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, co nadaje celebracjom dodatkowy, symboliczny wymiar. To właśnie dlatego narodziła się legenda „cudu nad Wisłą”, która podaje, że Polacy podczas bitwy otrzymali wsparcie z nieba. Obchody Święta Wojska Polskiego 2025 odbywają się pod hasłem: „Dziękujemy za Waszą służbę”.
